أوَ كُلَّما عاهَدُوا عَهْداً نَبَذَه فَرِيقٌ مِنْهُمْ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يُؤْمِنُونَ ( 100 ) وَلَمَّا جاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْ عِنْدِ اللَّه مُصَدِّقٌ لِما مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيقٌ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ كِتابَ اللَّه وَراءَ ظُهُورِهِمْ كَأَنَّهُمْ لا يَعْلَمُونَ ( 101 ) ترجمه آيات آيا اين درست است كه هر وقت عهدى ببندند عده اى از ايشان ، آن را بشكنند و پشت سر اندازند بلكه بيشترشان ايمان نمىآورند ( 100 ) . و چون فرستاده اى از ناحيه خدا بسويشان آيد كه كتب آسمانيشان را تصديق كند باز جمعى از آنها كه كتب آسمانى دارند كتاب خدا را پشت سر اندازند و خود را بنادانى بزنند ( 101 ) . كلمه ( نبذه ) از ماده ( نون - باء - ذال ) است ، كه به معناى دور انداختن است * ( ( وَلَمَّا جاءَهُمْ رَسُولٌ ) ) * الخ ، مراد از اين رسول ، پيامبر عزيز اسلام است ، نه هر پيامبرى كه تورات